Blog over Elan

Dat is wel even wat anders zeg, een dreumesje aan boord! Maandag, koninginnedag, was het zover: heerlijk weer dus met z'n drietjes aan boord om onze Jeanneau over te varen van de winterstalling naar de vaste ligplek. Van Grou naar Koudum, dus best wel een tocht. Spullen pakken, vertrek, inladen: alles ging voorspoedig. Johan redt zich prima in z'n eentje, dus ik kon mij grotendeels richten op Else. Else is nu 13,5 maand en kan staan en lopen met ondersteuning. Ze klimt nog niet, dus de kuip was een mooie speelplek. En al snel was het tijd voor haar slaapje, ze moest even wennen aan haar slaapplekje in de travelcot van Deryan die mooi in de punt past. Maar ze sliep als een roosje!

Heerlijk, echt genieten om weer aan boord te zijn en dat weer! Wat een cadeautje. Eenmaal wakker en terug in de kuip vond Else het allemaal wat minder leuk. Huilen, jengelen ... veeleisend was ze! Maar voor ons was het zoeken naar wat ze nou eigenlijk wilde. Eten, drinken, spelen, opgetild worden? Ze is nog wat klein voor het zwemvest, dus echt lekker zitten kon ze niet. Uiteindelijk een prima tocht gehad, maar je voelt je toch wat opgelaten als je dreumes woedend staat te huilen aan boord. En zo sneu, want normaal vermaakt ze zich altijd prima.

Nu terug kijkend denken we dat het beter wordt zodra ze de boot wat meer (her)kent. Ze moet normaal ook altijd even wennen als ze op een onbekende plek is en van vorig seizoen kan ze zich natuurlijk niets herinneren. Daarbij moeten wij ons aanwennen om haar binnen te brengen als we gaan aanleggen of door een sluis moeten. Of misschien dat de Ikea Antilop kinderstoel een oplossing biedt, maar daar moeten we nog extra pootjes bij maken. En duplo aan boord, zodat ze zichzelf in de punt goed kan vermaken. Een ideale box is dat trouwens, doordat onze punt afgesloten wordt met de rugleuning van de bank.

Al met al was het wel heerlijk om weer aan boord te zijn, dus we kijken nu al uit naar meer weekenden met van dat prachtige weer!

[Blog aangepast na correctie en tips van Monique, bedankt!]

Onze kleine meid heeft twee zwemvesten. De Helly Hansen Baby Safe (5-15 kg) en een Nemo vestje van Lalizas (10-20 kg). Ze is op moment van schrijven 13 maanden jong en ongeveer 10 kilo zwaar. Komend seizoen kunnen dus beide vesten prima aan.

De HH houden we aan boord, want die zal ze dragen als ze aan dek is tijdens het zeilen/ varen. De Lalizas hangt thuis aan de kapstok. Pake en beppe (grootouders) wonen aan het water, daar komt een zwemvest dus ook van pas. Een bezoekje aan een willekeurige haven en meer van dat soort gelegenheden: we willen dat ze went aan het dragen van een zwemvest/ reddingsvest nu het eerste zwemdiploma voorlopig nog niet in zicht is.

Meer informatie:
>> Meer weten over reddingsvesten voor kinderen? Lees dan de informatiepagina op kidswatersport.nl.
>> Pagina met overzicht van Europese normering van reddingsvesten en drijfhulpmiddelen.

"(...), zijn kinderreddingsvesten een geval apart. Reddingvesten voor gebruikers onder de 30 kg lichaamsgewicht behoren systematisch tot de 100 Newton categorie. Of men nu op open zee vaart of aan de kust, de CER norm erkent de absolute noodzaak om kleine kinderen uit te rusten met zelfopgerichte reddingvesten voorzien van reflecterend materiaal en handgrepen of lussen waaraan de kinderen kunnen worden opgetild." (bron)

Reddingsvest i.c.m. een zwemluier
Waar zouden we nog zijn zonder twitter? Ik las op de site van Kids Watersport dat een reddingsvest het meest betrouwbaar is in combinatie met een zwemluier. Prima, zo'n uitwasbare zwemluier, maar om nou tijdens de vakantie twee weken lang zwemluiers te moeten wassen? Mwoah... Ik vroeg Ellen Groenveld van Kids Watersport via Twitter om tips:

Dat zeilen met een baby was niet zo ingewikkeld. Zeilen met een dreumesje zal wel heel wat anders zijn! Lopen, klimmen en minder slaapuren... Wij zijn benieuwd. Ik lees me vast wat in.

En we werken alvast aan de veiligheid van onze prinses: naast de Helly Hansen Baby Safe (5-15 kg), nu ook een Nemo vestje van Lalizas (10-20 kg) voor onze kleine watersportster! Het HH vest blijft standaard aan boord, de ander in de buurt van Else, zodat ze ook elders aan/bij het water haar reddingsvest aan kan.

Gelukkig ben ik niet zo eigenwijs, heus niet ...

Na een woensdag lang poetsen met de poetsmachine en bijgeleverde poetspads, zag de boot er nog niet zo uit als ik voor ogen had. Spierpijn overal, maar toch niet mooi glad ... bleh ... had ik maar geluisterd naar zwager Willem en wel die paar centen extra betaald voor de spullen van Riwax ... 

Afgelopen zaterdag de boot nog eens dunnetjes over gedaan, nu wel met matteerschijfje en de juiste padddzzz ... ( nog niet met de dure polijstmiddeltjes en wax van Riwax, maar dat doen we volgend jaar ) nu wel tevreden overigens, ondanks nog meer spierpijn.

Onder toeziend oog van m'n dochter :

Zaterdag in de ochtend naar de haven @gooswatersport in Grou, eerst even hallo gezegd tegen de eigenaren van de Sela, een Fantasia die op dit moment wordt voorzien van nieuwe vinyl bekleding en ramen, en daarna richting eigen bootje. Daar aangekomen stond naast onze Elan ineens de Idefix, eveneens een Fantasia, er stond een ladder tegen de romp dus er was volk aan boord. Even later kennis gemaakt met eigenaar Fred en een rondleiding gehad door de Idefix, erg leerzaam gezien die boot behoorlijk is gemodificeerd.

De rest van het weekend bezig geweest met schoonmaken, motor een beurt gegeven, het boegbeslag verwijderd en weer opnieuw gemonteerd met extra ( RVS ) bouten, en veel ouwehoeren met de buurman .

Zoals het er nu naar uitziet, is de boot na nog 2 daagjes 'werken' vaarklaar, echter, als ik de boot dan direct naar de Galamadammen vaar ligt deze weer op een uur rijden vanaf huis, en wordt klussen dus een stuk lastiger, nu staat de boot op 25 minuten rijden, dat scheelt aanmerkelijk ...

Ons prachtige Jouetje is verkocht! Frya ligt te wachten om op een mooie dag met haar nieuwe eigenaar terug naar haar oude thuishaven te varen. Fantastisch!

Elke dag, sterker nog: twee keer per dag, rijd ik langs de boot. 

Nee, ik ben geen gepensioneerde poetser. En 'langs' de boot is wellicht ook niet het juiste woord, alhoewel ... ik kan op weg naar m'n werk, en ook op de terugweg, net het puntje van de mast van onze boot zien. 

De momenten dat ik echter de tijd heb om dan ook daadwerkelijk te stoppen en iets nuttigs te doen zijn zeer beperkt. Een paar keer ben ik de afgelopen winter wel even langs de boot gereden, na een sneeuwbuitje om het zonnepaneel vrij te maken van het witte goedje, en een aantal keren om de kachel even warm te stoken. Van echte klussen kwam het echter niet, het boegbeslag is nog steeds stuk, en de boot werd langzaamaan groen.

TOT VANDAAG! Paulusma had voorspeld dat het goed weer zou zijn (en hij had het juist!) en ik had een dag verlof opgenomen. De to-do lijst was aanzienlijk, maar ik heb vandaag toch een aantal dingen weg kunnen strepen: de boot staat nieuw in de autifouling (Jotun Seaqueen); ik heb een nieuw helmhout zo goed als klaar; en de buiskap is weer blauw i.p.v. groen (mooi spul die terrasreiniger). Bij de werf waar de boot is gestald heb ik de nodige motoronderdelen gekocht en ik heb een poging gedaan de accu te vervangen. Ook heb ik een bezoekje gebracht aan een RVS-boer, die aan de hand van een simpel schetsje een mooi stukje RVS boegbeslag gaat fabriceren.

Nog twee van dit soort dagen en de boot is klaar! Een dag om te poetsen en de motor klaar te maken en een dag om het boegbeslag te repareren. 

Kortom, ik houd Paulusma nauwlettend in de gaten.

Nadat ik de boot 's avonds in het donker had afgeleverd, ontving ik de ochtend daarop reeds een email "of er verder nog wat aan de boot gedaan moest worden", ehhh, nee, althans: dat doe ik zelf wel. "Ik kom aankomend weekend wel even langs, dan kan de boot daarna wel op de kant", was mijn antwoord.

Hierop ontving ik tot mijn verbazing "de boot staat al op de kant" retour.

's Avonds direct uit het werk langs de stalling en inderdaad: stond ze hoog en droog op een bok. In het donker met het schijnsel van twee mobieltjes even de romp geïnspecteerd: de eerste indruk was goed, erg goed, geen osmose, geen reparaties of verborgen schade, en zelfs de anti-fouling zat er na twee jaar nog zeer behoorlijk op.

Vandaag bij het laatste restje daglicht even beter gekeken en de stootwillen en accu verwijderd. Even wennen om op ruim twee meter hoogte op je boot rond te lopen, maar verder helemaal geweldig. Ze staat er mooi bij, aankomend weekend maar even de rest van de losse troep eruit en de boot winterklaar maken.

Zondag 30-10-2011, volgende week voorspellen de geleerden kouder weer, en ik laat me dit jaar niet verrassen door ijs ! De boot moet en zal het water uit. Kortom, vandaag moest de dag van het overvaren worden, eerst vanochtend op verjaardagsvisite, en daarna naar de boot. "de wintertijd is vanochtend weer ingegaan, dan is het een uurtje langer licht toch ? " hield ik mezelf voor. 

Toen ik, ergens op het PM kanaal, vond dat het wel erg duister werd besefte ik mijn fout pas. Maar goed, de boot is voorzien van navigatie verlichting, en ik zie, indien ander licht ontbreekt, best heel aardig in het donker. Vanaf "oude schouw" viel de duisternis echt in, wel eens leuk om weer bij nacht te varen, de verlichting van dieptemeter etc bleken het ook nog prima te doen, leuk om zo op Grou te zien liggen in het donker.

Vlak voor de plaats van bestemming is nog een op afstand bediende brug, zo eentje met een knop voor de recreatie, met wat moeite ( want aan lager wal ) de boot naast de paal met daarop 2 knoppen gemanouvreerd en op de onderste gedrukt. De lichten sprongen heel even op rood-groen en ik meende zelfs een belletje te ontwaren, hier bleef het echter bij. Stellig overtuigd dat ik dan wellicht de knop ingedrukt dien te houden  een tijd lang mijn vinger op de bovenste knop gehouden, niets, de onderste dan maar, weer niets ... hmmz 

Met het licht van mijn mobiele telefoon het bordje bij de knoppen kunnen lezen, ah, duidelijk een knipperende knop betekend storing, fraai. Gelukkig stond er ook een nummer op het bord, bij storing kun je dat nummer bellen, mooi, het bandje van het antwoordapparaat gaf echter doodleuk de melding dat alleen tijdens kantooruren iemand aan de andere kant van de lijn zat ...

Gezien ik geen verdere mogelijkheid zag, heb ik de boot aan de overkant aan de gemeentelijke oever afgemeerd, en terwijl ik hiermee bezig was hoorde ik een stem roepen "mast noch troch de brêge ?" , een volmondig "JA !" van mijn kant zorgde er voor dat een gedaante een deurtje onder de brug opendeed, wat onverstaanbaars riep en  na een minuut daalden de slagbomen en kwam het wegdek omhoog. Gelukkig, ik kon mijn weg vervolgen.

In het volledige donker de boot in een vak geparkeerd wat volgens mij het vak van de Sela is, zo niet, dan mijn excuses, echter vermoed ik niet dat er vannacht nog veel passanten de plek nodig zullen hebben  

Al met al een mooi stukkie gevaren en blij dat de boot nu op een mooie plek ligt. Deze week nog even langs de boot voor wat kleine dingen, en dan aankomend weekend wellicht de mast eraf, zodat de boot ook daadwerkelijk de kant op kan. Dan maar hopen dat het deel van de romp wat normaal onder water is, niet voor verassingen zorgt.